Şairnames, one of the most important products of minstrel (âşık) literature, are works in which a minstrel attempts to depict the poets of earlier periods or his contemporaries together with their characteristic features. Owing to this aspect, şairnames also possess the quality of being a kind of verse biography. The earliest known example of this genre in Minstrel Literature belongs to Âşık Ömer. In addition to Âşık Ömer, other minstrels within the tradition have also produced şairnames. One of these is Mestî, a minstrel of the 21st century.
Born in 1992 and originally named Sezer Aslan, Âşık Mestî is a young and productive minstrel from Sivas. Mestî composes poetry in almost every form of the syllabic meter and is also capable of producing works using the aruz meter. As a minstrel who performs with the saz, some of his works have been transcribed into musical notation. The poet, whose verse compositions display a broad thematic variety, has also produced a work in the şairname genre, which focuses on minstrels of the tradition. This şairname consists of ten quatrains written in the eleven-syllable meter.
In this study, the concept of şairname within Minstrel Literature is first introduced through definition and classification, and a comparative evaluation is made between şairnames and the tezkires (biographical anthologies) of Classical Turkish Literature. Subsequently, the şairname of Âşık Mestî is examined in terms of its structural and thematic characteristics. The evaluation reveals that the minstrel addresses important figures of the tradition beginning from Baykan, one of its earliest representatives, up to the present day, and introduces them according to their most distinctive qualities within the tradition. Furthermore, it is emphasized that Âşık Mestî, despite his young age, stands out as a remarkable figure through the works he has produced and the tradition-centered awareness he displays in his şairname, thereby raising expectations regarding the future of the minstrel tradition.
TR Abstract
Âşık edebiyatının en önemli ürünlerinden biri olan şairnameler, âşığın kendisinden önceki ya da kendi devrindeki âşıkları özellikleriyle anlatmaya çalıştığı ürünlerdir. Bu özellikleriyle bir çeşit manzum biyografi niteliği de taşıyan şairnamelerin Âşık Edebiyatında bilinen ilk örneği Âşık Ömer’e aittir. Âşık Ömer dışında gelenek içerisinde şairname üreten başka âşıklar da mevcuttur. Bunlardan bir tanesi de 21. Yüzyıl âşıklarından Mesti’dir.
Asıl adı Sezer Aslan olan Âşık Mesti 1992 doğumlu Sivaslı genç ve üretken bir âşıktır. Hecenin hemen her şekliyle üretim yapan Mesti, hecenin yanında aruz şekliyle de üretim yapabilen bir niteliğe sahiptir. Sazlı bir âşık olan Mesti’nin eserlerinden bir kısmı da notaya alınmış durumdadır. Ürettiği manzumelerinde oldukça geniş bir konu çeşitliliği bulunan aşığın, bu konu çeşitliliği içerisinde görünüm sergileyen ve geleneğin âşıklarını konu edinen şairname türünde 10 dörtlükten oluşan 11 heceli bir eseri mevcuttur.
Bu çalışmada öncelikle Âşık Edebiyatında şairname türü hakkında tanım, tasnif merkezli bilgi verilerek şairnamelerle Klasik Türk Edebiyatındaki tezkireler arasında mukayeseli bir değerlendirme yapılmıştır. Daha sonra Âşık Mesti’nin şairnamesi yapı ve içerik özellikleri açılarından değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmeler neticesinde aşığın şairnamesinde geleneğin en eski temsilcisi olan Baykan’dan günümüze önemli âşıkları konu edindiği ve onları gelenek içerisindeki en belirgin özelliklerine göre tanıttığı görülmüştür. Ayrıca 21. Yüzyıl âşıklarından Âşık Mesti’nin genç yaşına rağmen ürettiği ürünler ve şairnamesinde ortaya koyduğu gelenek merkezli bilinç düzeyiyle dikkat çeken bir isim olarak ön plana çıktığına, bu durumun geleneğin geleceğiyle ilgili beklentileri arttırdığına vurgu yapılmıştır.