1981 yılının sonlarına doğru DanimarkalI, Finli, İzlandalI, Norveçli, İsveçli etnologlar ve halk bilimciler üç yılda bir düzenledikleri Kuzey Ülkeleri Konferansı'nda "gelenek" kavramının analitik değeri üzerine bir tartışma başlattılar (Honko and Laaksonen 1983: 233-49). Bu kavramın kültürel çalışmalarda uzun zamandır derin anlamıyla kullanılmadığı vurgulandı. Bu kavram üzerinde oluşan yeni eğilim sebeplerinden bir tanesi araştırma şartlarındaki somut değişikliklerdir. Örneğin, üzerinde çalışılan geleneksel toplumlardaki insanlar bu kavramı artık kendi kültürel miraslarıyla ilişkilendirmeye başlamadılar. Önceden sadece bilgilendirenlerin şimdilerde yardımcı araştırmacılara dönüştürülmesi "gelenek" kelimesinin bilimsel anlamda araştırılması ihtiyacını doğurdu.