Dil mefhumu göstergeler sitemi olarak matematikten müziğe, tiyatrodan edebiyata, spordan sinemaya kadar yaşamın tüm alanlarında kendisini göstermektedir. Çünkü, gösterge bilimin en temel birimi olan dil, gösteren-gösterilen bağlamında verilmek istenen mesajı dil göstergelerine kaydetmektedir. Bu aslında dilin bilgileri şifreleme yöntemidir. Bu açıdan bakıldığında, dil kodlar sistemi olarak da tanımlanmaktadır. Dil öncelikle evrenseldir. Bulunduğu kültür ortamında dil, ulusal ve kültürel unsur haline dönüşebilmektedir. Bu şekilde bir toplumun dünya görüşünün dilde yansıması olayı gerçekleşmektedir. Bu bağlamda, bu çalışmada kültürdilbilimsel yaklaşım çerçevesinde dilin bu işlevi nasıl gerçekleştiği çeşitli dillerden seçilmiş örnekler üzerinde aydınlatılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın analiz kısmında özellikle sözcük, deyim ve atasözleri kullanılmıştır. Daha çok Türkçe, Rusça ve İngilizce dil materyalleri üzerinde bir analiz yapılmıştır. Bu şekilde bu dillere mensup toplumların arasındaki ortak ve farklı dünya görüşleri betimlenmiştir. Dil fenomeninin her şeyden önce tüm insanlığın ortak bir değeri olduğunu söyleyebiliriz. Bununla birlikte dil, bir toplumun ulusal kimliğidir. Bu olaydaki en büyük faktörün ise kültür olduğunu söyleyebiliriz. Çünkü kültür denilen varlık toplumdan topluma farklılık gösterebilmektedir. Bu nedenle farklı dillerin ortaya çıkışı kaçınılmaz olmuştur. Dillerdeki çeşitliliğin en önemli sebeplerinden birisi de farklı ırk ve kültürden gelen toplumların dünyayı farklı bakış açılarıyla yorumlamasıdır. Bu da toplumların dünya görüşlerinin çeşitlilik göstermesi ve değişik kültürlerin belirmesini kolaylaştırmıştır. Tüm bu farklılıkların temelinde ise milletlerin yaşam tecrübesinin ve hayat tarzının, yaşadıkları coğrafyanın, mitlerin ve inanç sisteminin farklı olması yatmakta olduğu düşünülmektedir. Son olarak, kültür fenomeni, bir toplumun dünya görüşü ise, dil de bu dünya görüşünün koruyucusu, savunucusu ve aktarıcıdır.
The language, which shows itself in all spheres of life, is accepted as a system of indicators
after F.de Saussure. Because language, which is the most basic unit of semiotics, records
message that is intended to be given to linguistic signs in the context of signifier and signified.
This is the event that the language encrypts information. From the point of view language is
defined as a system of codes. Thus, language is primarily universal. Moreover, in the cultural
environment in which it is located, language can become a national and cultural value. In this
way, worldview of a society manifests itself in the language. In this context, it is tried to
elucidate how this function of language is realized within the framework of
linguoculturological approach on selected examples from various languages. In the analysis
part of the study words, idioms and proverbs of the Russian, Turkish and English languages,
which have been formed with the names of plants, nature, human bodies and celestial bodies,
were used. In a certain way, common and different worldview among the communities
belonging to these languages have been depicted. First of all, we can say that the phenomenon
of language has a common value for all humanity. At the same time, language is the national
identity of a society. We can say that the biggest factor in this event is ‘culture’. Hereby, the
emergence of different languages has become inevitable. One of the most important reasons
for the diversity of languages is that societies from different races and cultures interpret the
world from different perspectives. This has facilitated the diversity of worldview of societies
and the emergence of different cultures. The basis of all these differences lies in the fact that
the nations’ life experience and lifestyle, geography, myths and belief system are different.
Finally, culture is the worldview of a particular society, and language is a means of
expressing and preserving it.