Peyami Safa, Dokuzuncu Hariciye Koğuşu’nda bireyin ruh hâlini çeşitli yönleriyle tahlil eder. Romanda olayların birey üzerindeki etkilerine dikkat çekilerek insan ruhunun derinliklerine inilir ve bilinçaltındaki istekler, düşünceler açığa çıkarılmaya çalışılır.Bir tahlil romancısı olan Peyami Safa; kişi, olay ve eşyalara psikolojik bir dikkatle bakar. Kahramanların bilincini, bilinçdışını anlamaya çalışır. Bunları yaparken psikanalizmin çağdaş verilerinden yararlanır. Özellikle Sigmund Freud’un bulduğu serbest çağrışım yöntemi, romanda önemli bir yere sahiptir. Türk romanının siyaset ve toplumla alakalı meselelere yöneldiği bir zamanda Peyamî Safa’nın ferdî bir konuyu insanın iç dünyasını yansıtacak bir şekilde başarıyla vermesi oldukça dikkat çekicidir. Peyami Safa, bu romanda kahramanın iç dünyasını okura çeşitli çağrışımlarla yansıtır. Bu çağrışımlardan en önemlisi kitaplardır.
In the Dokuzuncu Hariciye Koğuşu novel by Peyami Safa, the individual analyzes
the soul in various ways. In novel, attention is paid to the effects of the events on the
individual and they are brought down to the depths of the human soul and the subconscious
desires are tried to be brought out to the minds.
An analytical novelist Peyami Safa, looks at the event and the material with a
psychological care. The consciousness of the characters are formed by the unconscious. In
doing so, he uses the contemporary accounts of the psychoanalysis. Especially the free
association that Sigmund Freud finds has an important place in the novel. It is quite striking that at a time when the Turkish novel is about political and social
affairs, Peyami Safa succeeds in a way that reflects a person’s inner world. Peyami Safa in
this novel reflects the character’s inner world in various associations with the reader. The
most important of these associations are the books.
The literary narratives are the arrows of the doors of different worlds of meaning.
The reader, actively participates in this reading act. The text leads to a new formation, with
every reading and interpretation of the act. In this context, the reader is, as Akşit Göktürk
points out, the partner of every summer work.
This study aimed at examining with the contemporary methods of psychoanalysis
that the literary work contained the world of multi-layered meanings, the issue held in the
frontline became "work".