Bu çalışmanın amacı, pedagojik formasyon eğitimi alan üniversite öğrencilerinin bilimsel araştırma sürecinin uygulama basamaklarına yönelik öz yeterliliklerini belirlemektir. Bu amaçla 6 faktörlü ve 37 maddeden oluşan bilimsel araştırma öz yeterlilik ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, bir devlet üniversitesinde pedagojik formasyon eğitim alan 250 4. sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırma sonucu, öğrencilerin bilimsel araştırmanın raporlaştırma boyutuna ilişkin olarak, çalışma bulgularını tartışarak sunma konusunda yüksek bir öz yeterliliğe sahip oldukları fakat raporlaştırma sürecini araştırmayı bir bütün olarak ele alarak sunma konusunda ise düşük öz yeterliliğe sahip oldukları, veri analizi boyutuna ilişkin olarak ise öğrencilerin hipotez(ler)i sınayacak uygun veri analiz teknikleri konusunda öz yeterliliklerinin yüksek olduğu, ancak kullanacakları istatistikî tekniklerin varsayımlarını test edebilme konusunda öz yeterliliklerinin düşük olduğu, literatür tarama konusunda ise literatürü problem durumu bağlamında irdeleme konusunda öz yeterliliklerinin yüksek olduğu, fakat literatür tarama konusunda ulusal ve uluslar arası veri tabanlarını kullanma noktasında öz yeterliliklerinin düşük olduğu, yöntem boyutunda ise öğrencilerin araştırmada kullanacakları veri toplama araçlarının geçerlilik ve güvenirlik çalışmalarını yapmaya yönelik yüksek öz yeterliliğe oldukları, ancak hipotezleri sınayabilecekleri uygun yöntemi belirleme konusunda düşük bir öz yeterliliğe sahip oldukları, hipotez(ler)i belirleme boyutunda ise hipotez(ler)in değer yargılarından ve genel yargılardan arındırılmış olması konusunda öz yeterliliklerinin yüksek olduğu, fakat hipotez(ler)in tahmin, deney ve gözlemlere açık olması konusunda ise düşük öz yeterliliğe sahip oldukları, son olarak problemi tanımlama boyutunda ise problem cümlesini belirlerken toplumun önceliklerini ve ihtiyaçlarını dikkate alarak belirleme konusunda yüksek öz yeterliliğe sahip oldukları ancak problem cümlesini bireysel olarak tanımlama noktasında ise düşük öz yeterliliğe sahip oldukları sonucu elde edilmiştir.
The aim of this study is to determine the self-efficacy of university students that take
pedagogical formation training towards scientific research steps. Accordingly, the scientific
research self-efficacy scale was used which consists of 6 factors and 37 items. The study
group consists of 250 4th grade students that take pedagogical formation training in a state
university. According to the results of the study, it was concluded that students possessed a
high level of self-efficacy in presenting study findings by discussing, however, they
possessed a low level of self-efficacy in terms of approaching the research as a whole and
presenting the reporting process accordingly in relation to the reporting of scientific
research dimension, students possessed a high level of self-efficacy in appropriate data
analysis techniques that would test the hypothesis/hypotheses, however, they possessed a
low level of self-efficacy in terms of testing the assumptions of statistical techniques that
they would use in relation to data analysis dimension, they possessed a high level of selfefficacy in examining the literature within the context of problem status, however, they
possessed a low level of self-efficacy in terms of using the national and international
databases in relation to literature survey dimension, they possessed a high level of selfefficacy in performing validity and reliability studies of data collection tools that they
would use in research, however, they possessed a low level of self-efficacy in determining
the suitable method that they can test the hypotheses in relation to method dimension, they
possessed a high level of self-efficacy in purifying the hypothesis/hypotheses from value
judgments and general judgments, however, they possessed a low level of self-efficacy in
terms of their hypothesis/hypotheses being open to assumption, experiment, and
observations, and finally, students possessed a high level of self-efficacy in determining the
problem statement by considering the priorities and needs of the society, however, they
possessed a low level of self-efficacy in terms of defining the problem statements as
individual in relation to the problem identification dimension.