Realizm, Uluslararası İlişkiler (Uİ) ve Uluslararası Politik Ekonomi (UPE) alanındaki en eski paradigmalardan biridir. Realizm, politik ekonomi alanı pratiğinde özel bir rol oynamaktadır. Uluslararası politikanın incelenmesi, realizme dayanmadan önemli bir anlamda açıklanamaz. Uluslararası politik ekonomi açısından realist yazarların birleştiği ilkeler; ulusal çıkarlar, ekonomik faaliyetlerin yönlendirilmesinde devletin merkezi rolü, büyüme ve refahı arttırmak için elverişli bir ticaret dengesi oluşturmanın önemi ile ilgilidir. Realizm, uluslararası sistemde birincil aktörler olarak devletlerle başlar. Realizmin anarşi varsayımı, devletler arasındaki işbirliği kuramlarının merkezinde yer almaktadır. Anarşi, uluslararası sistemin düzen ilkesidir. Anarşi kaos değildir; anarşi, devletler arasındaki rekabeti ve çatışmayı öngörebilmekte ve işbirliği yapma konusunda dikkatli olunması gerektiğine vurgu yapmaktadır. Uluslararası kurumlar devletlerarasında bu tür bir işbirliğinin sağlanmasına yardımcı olabilir. Realizm, II. Dünya Savaşı'ndan beri uluslararası ilişkiler teorisine egemen olmuş önemli bir teoridir. Realizm, güç politikaları ve ulusal çıkarları savunma konusunda belirgin görüşlere dayanmaktadır. Realizme göre, devletin üstünde hiçbir şey yoktur. Realizm ve neo-realizm, yapısal gücü bir devletin sahip olduğu toplam yetenek miktarı olarak kavramsallaştırmaktadır. Devlet liderleri ahlaklı olabilir, ancak ahlaki kaygıların dış politikaya yön vermesine izin vermemelidir. Araştırma da uluslararası İlişkilerin ana akımı olarak realizm teorisinin ortaya çıkışı ve gelişme evreleri ele alınmıştır. Çalışma olarak nitel bir araştırma yapılmış ve belge analizi yöntemi, özellikle kritik söylem analizi uygulanmıştır. Sonuç olarak Realist fikirler tüm dünyada dış ekonomi politikasını bilgilendirmeye devam etmektedir. Pratik bakımdan realizm, dünya çapında ekonomik kalkınma ve büyümeye yönelik mevcut korumacı politikalara ve devlet merkezli yaklaşımlara ilham vermektedir.
Realism is one of the oldest paradigms in the field of International Relations and International Economic Politics. It has a very significant role in the practical field of economic politics. The analysis of international politics with no regard to realism is almost impossible. The main principles realist writers have in common from international ecomomic politics are national interests, the central role of the state in directing economic activities, and the importance of creating a feasible commercial balance for improvement and increase of welfare. Realism begins with states as the primary actors in international system. The anarchy hypothesis of realism is in the center of theory of inter-state cooperation. Anarchy is the order principle of international system. Anarchy is not chaos; it foresees competition and clash among states and therefore underlines the need to create cooperation. International institutions may help to facilitate such a cooperation between states. Realism is a significant theory having dominated international relations since World War II. It rests upon strong views as regards power politics and maintenance of national interests. Realism and neo-realism conceptualize structural power as the total amount of capability a state has. State leaders may have moralistic tendencies, but they should not allow moral concerns to guide foreign policy. The emergence and development stages of realism theory as the main stream of international relations are discussed in this study. In this study, a qualitative research has been conducted and document analysis method, especially critical discourse analysis, has been applied. In conclusion, it can be alleged that realist ideas continue to inform foreign economic policy all over the world. In practice, realism inspires current protectionist policies and state-centered approaches towards economic development and growth worldwide.